Gece ve gözyaşı,

Yine gece çöktü tüm ağırlığıyla. Tüm ağırlığıyla sensizlik.Ne çok şey değişti hayatımda...İşim, evim, yaşadığım şehir..Şimdi de sensizlik yaşamak zorunda olduğum.. Gözümle göremesem elini tutamasamda her zaman, bilirdim o güzel ege şehrinde birinin beni sevdiğini... beni özlediğini...sesin kulaklarımda olurdu her sabah, her akşam, hergece..Bilirdik ki yakında kavuşacağız..Kaçıracağız bir kaç gün hayattan sadece bizim için.

Sesini özledim...tam bir ay oldu sesini duymayalı...Sen de benim gibi günleri sayıyormusun? benim gibi her gece başını yastığa koyunca sesini duymadan bir gün daha geçti diye kahroluyormusun? Artık istanbulda da değilim ki, sensizliği boğazın serin sularına hafifleteyim..

Yurdumun tam ortasında, denizden çok uzaktayım...Sokaklar denize çıkmıyor, sensizlik gün ve gün içimde büyüyor..Tek tesellim, artık üniversitede bana hocam diyen öğrenciler, bir de eve gelince annemin tombik elleri var..

Hayatımın en güzel t'si ..koyamadım yerine hiçbir harfi..Yine gözyaşlarım akıyor, daha kaç gece geçecek? Daha kaç gözyaşı düşecek? Ben istedim biliyorum ama ben gitmeni değil, gelmeni istedim ...Belki kırıldın, belki üzüldün belki de unuttun...

Bir gün telefonumun hasretle çalacağı günü bekliyorum..Ya hiç çalmazsa diye korkuyorum..Bir kaç hafta sonra mimarlar odasının Muğla gezisine nasıl gideceğimi düşünüyorum? Bodrum'da, Marmaris'te sensiz nasıl yaşarım, heryerde seni görmezmiyim diye telaşlanıyorum? Uçakla gidip İzmir'de inmeyelim diye yalvarıyorum..
Sana gelmiyorsam o havaalanında benim işim ne? Yalnız sana gelmek istiyorum..

Sana gelmek artık: cuma akşamı işten çıkıp eve gelmek gibi olsun, ya da güneşli bir pazar sabahı kahvaltıya gitmek gibi ...Vitrinde gördüğüm giysiyi çok beğenip sana yakıştırıp almak gibi olsun.. Keyifli, sürekli ve vazgeçilmez...

Bitsin bu karabasan, güzel rüyalara uyandır beni, gel de gözyaşlarımı sil..

Yalnız benim için bak yeşil yeşil...