Sen dön, ben uyumam bu gece..

İnsan bazen hayatında bir şeylerin alttan alta kaynadığını, önemli bir değişiklik yaşayacağını yada kırılma noktasının geldiğini hisseder ya.. Bana da öyle oldu...Buraya gelmeden de aynı kaynamayı hissetmiştim..Yine başladı.. Aylardır derin bir sessizlik içindeydim..Ne bir ses ne bir ışık..Yer altından çıkmaya çalışan tomurcuk gibi, yerin altında hareket var!!
Geçen sabaha karşı bir rüya gördüm. Bana müjde verir gibiydi..Hareketler var, değişik sesler, değişik renkler var.. Bahar yine bana zorla gelecek gibi :)
Gözüm yine İzmir'e bakıyor... Ağlamayı biraz kestim. Eline yeni oyuncaklar verilmiş çocuk gibiyim.. Bana yetmezse... Gel benim küçük balığım... Gelirken elin boş gelme emi..

İsteyip de söyleyemediğim çok şey var
Sen dönmeden uyumam bu gece
Düşün benden başka gerçeğin mi var ?
Sen dön, ben uyumam bu gece...

Ne var ne yok

Farklı farklı kimliklerdeyim.. Sabah ayrı, öğlen ayrı, akşam ayrı... Hüznüm öyle çoktuki kendimden sıkılacak kadar.. Halimi bilenler şaşıyor, ne kadar gündelik hayatla uyumlusun diye ..
Bazı akşamlar yatağa yatınca, ya da yatmadan önce resimlerimize bakarken, ya da bir şarkı dinlerken saatlerce ağlıyorum..Yorgunluktan sızana kadar, gözkapaklarım şişene kadar..Sabah uyanıyorum evdekilere surat .. Okula geliyorum, öğrenciler, bizim tipler derken öğlene kadar geçiyor.. Öğleden sonraları genelde sakinim.. Akşamları genelde kendimi ya bi arkadaşta yada alışveriş merkezinde ya da kuaförde buluyorum.. Eve gelince yemek -dizi-internet hooop gene dön başa ... Günler böle geçiyor..
Arada renk katmaya çalışanlar çıkıyor.. İtmiyorum onları da.. Hüznümden ve yalnızlığımdan sıkıldım...
Desenize hiç mi bu hayatın hiç iyi yönü yok diye..Var tabi olmaz mı ? Artık başımda deli gibi böğüren patron ve müdür yok..Deli gibi iş yetiştirmeye çalışırken çalan telefonla küfrettiğim günler yok ..Kamyon içeri giremiyor, güvenlik izin vermiyor diye sabaha karşı arayan montaj şefi yok ..Projeyi satmak için denyolara kibar davranmama gerek yok.. İşverenin salak şımarık kızı ile laf yarıştırmama gerek yok.. Panter gibi sürekli savunmada olmama hiç gerek yok :) Zaten artık istanbul yok.. Ama seferihisar pazarında maydanoz aradığım, o hastayken nane limon yaptığım aşkım da yok...
Güzel İzmir de yok... :(

Karabasan

Ailecek çok kötü günler geçiriyoruz.. Artık kendimi tarif edicek kelimeler bulamıyorum.. Geçen hafta öğle ağladım ki t dönsün bana ve sonsuza kadar benimle kalsın diye..Bu hafta başı annemin sağlık sorunu çıktı.. Hangisine ağlamalıyım...Allah'ım lütfen bitsin bu işkence...

Sanki yaşadığım herşeyin sorumlusu oymuş gibi, o kadar kin duyuyorum ki ona artık.. Aslında hiçbir suçu yok..

Beni üzmemeliydi, çaresizse bile gelmeliydi...Bizimki böyle bir aşk değildi..Benim için herşeyi yapardı ama yapmadı...

Gelseydi böyle olmazdı, en azından ben daha az üzgün olurdum...Bu kadar zor değildi, zor olmamalıydı..

Senin için çok üzüldüm, çok ağladım.. Umarım sende aynı acılarla karşıma gelirsin.. Kal yanımda sonsuza kadar diye ağlarsın..O kadar içten diliyorum ki..

Allah seni kapıma getirsin...Seni senelerdir bekledim...Hakkım var, hakkımı sana vermiyorum, senden istiyorum...

Kimseleri seveme, kimselerin yanında kalama...

Bunları ilk defa diliyorum sana...İçim çok acımış..

herşey yalan

Yalan.. Herşey koca bir yalan.. Unuttuğum da yalan..Çok sıkıldım bu hayattan.

Beklemek cehennemdir, hala bekliyorum.... yeter diyorum yeter.....

İyi değilim biliyorum...Çaresizim..Panikteyim. Su gibi akıp gider zaman

Kapansın perde bitsin bu sahne...

Hüzün Bahara Yakışmıyor....

Bugün farkettim ağaçlar çiçek açmış.. İçimdeki hüzünlü boşluğa rağmen birden heyecanlandım.. Şu mevsimde hüzünlü değil aşık olan olmam gerekiyor.. Mutlu olan olmam, güneş saçlarıma değip parladığında, gözlerimin pırıltısı onunla yarışmalı..

İçinde özlemle yürürken yollarda, ağaçlara bakmak olmuyor...Bu mevsime yakışmıyor..

Ne yapmalı, unutmalı mı herşeyi ? O günlerin anı olduğunu kabul edip, albümleri rafa mı kaldırmalı ? Beklemekten bıkıp, çimlere mi koşmalı ? Hayatın içine mi karışmalı ?

İnsan hayal edememeye başladığı zaman unuturmuş... Ben ise beklemekten vazgeçtiğim zaman unutacağım.. Hala bekliyorum.. İçimdeki ışık bazen sönüyor bazense alevleniyor...Hep o günün gelmesini bekliyorum.... Yılları ardımda bırakıp, anı olsun diyemiyorum.. Ağaçların çiçekleri sadece daha fazla beklememe sebep oluyor. Hüzünle değil ümitle...

Gelmeni diliyorum.....

İzmir'den t. beklerken, İstanbul'dan a. geldi ...

Bu haftasonu tam bir sürprizdi denebilir. İstanbuldan a. gelmiş.. Ailesini (aslında beni )görmeye..

Biz de hoşgeldin dedik kendisine..Sevgili gamizimin de yoğun ısrarları ile 2 gündür yoğun görüşme trafiği yaşadık. Bu kentte herkes belli bir yere gidince de birçok insana sobelendik tabi :) Meraklı bakışlara hedef olduk.. Çok da umursamadım zaten.. Kötü günler geçirdim hiçkimse umrumda değil. Bir ara ablasıyla da oturduk çok şeker bir kız.. Planlı oldu sanırım bu görüşme..

A. bana herzaman huzur verir.. Neşe verir..Güven verir..İnsan başka ne ister ? Ne mi ister ?

Gamiz, yeter artık hayatındaki iniş çıkışlar, artık dinginleş, mutlu ol, bak seni görmeye geldi..Sen de gidersin görüşürsünüz o çok iyi biri diyor..Unut İzmir'i diyor :(

Yanında iyi hissettim.. Zaten onun yanında hep iyiyim ben.. İst'da neden birarada olamadık diyor ? Nasıl derim benim aklım ve kalbim egedeydi diye... Boşa geçti günler diyor..Ne demezsin..Gelecek planı bile üstü kapalı yaptı... Ben de bir baktım ona katılıyorum..

Sabah İst'a dönüyor.. Sıra bana gelmiş artık beni bekliyor. Olur dedim..olur..

Uzun zamandır bu kadar gülmemiştim.. İyi geldi..

Aşkım mı ? O değişmedi .. yüzüm O'na dönük..I'm still waiting..