AŞŞK...
Kaç gündür uykusuz gözlerim..
Geceleri uyumak yerine sana uyuyorum..
Aşığım.. Nereye baksam, neyi okusam, neye gülsem, neye ağlasam..
Aşık olduğum kadar umutlu, aşık olduğum kadar korkak, aşık olduğum kadar çocukça neşeli ve aşık olduğum kadar endişeliyim..
Aşkla kaybetme korkusu ne kadar yanyana.. ve benim dirençlerim, huysuzluklarım ne kadar uzakta..
Gece yatarken, sabah uyandığımda, yüzümü yıkarken, pijamalarımı giyerken, dua ederken, kitap okurken yada okuyamazken... Hep sen sen sen...
Ben çağırdım sen geldin, daha önceki aldığım yaradan ve tükenmiş aşk'tan sonra hiç gelmeyeceksin sandım aşk..
Ama nasıl geldin, sarsıcı, fırtınalı, sürprizli ve çok güçlü..
Geldin ama beni iki ateş arasında bıraktın, tam da kendimi emniyetli bir limana demirlemeye çalışırken, tam da artık yolun sonu derken..
Şimdi kaldım tercihlerin arasında, belki tercih diye birşey yok herşey bir yanılgı ben seçtiğimi sanacağım..Belki seçimler taa başından belli..
Ya atacağım kendimi fırtınanın ortasına sonu başı belli olmayan denize, ya kalacağım limanda beni bekleyenlerle, ya da Barbaros Hayrettin misali bir manevrayla, açık denizdeki gemileri zorla demirleyeceğim limana :)
Budur...
P.S. Sana demiştim ya Musocan, bana elinden gelse cebine koyup yanında gezdircek gibi bakıyorsun diye, ben seni içime saklayıp, seni yaşamak istiyorum..
